એક રદ્દી ગઝલ (યોગ્ય ભાવ મળે તો વેચવાની છે)

આમ તો અખબાર સાથે કામ લઈ બેઠા
પાળ પર વર્ષો પછી આ જામ લઈ બેઠા

છે અવિરત દોડ મારા શ્વાસની આ તો
જામ સાથે આજ થોડી હામ લઈ બેઠા

છે છળ્યાં અમને જગે જાણી ગયા ત્યારથી
આયખાનાં તોય નીચા દામ લઈ બેઠા

યાદ બસ સક્ષમ હતી જે લાવતી'તી સ્મિત
યાદ સાથે તોય અમે તુજ નામ લઈ બેઠા

આખરે ખૂટી ગયા જીવનનાં સૌ પાત્રો,
જે બચી અંતિમ સુહાની શામ લઈ બેઠા

કેટલા ખંડેર ભસ્મીભૂત છે અંદર,
બ્‍હાર તાજો તખ્ત નો દમામ લઈ બેઠા,

જઉં પડ્યું કાશીએ આંટો મારવા તારે
ને અમે અંદર બત્રીસે ધામ લઈ બેઠા.

શું કહું આ શહેરનાં વાતાવરણ વિશે.
ભરબપોરે લઈ છલોછલ શામ લઈ બેઠા.

એ ય ઈશ્વર થઈ જવાનું ભાગ્યમાં લાયો,
ને અમે રમતાં રમતમાં રામ લઈ બેઠાં.

કાંઈપણ બોલ્યા વિના જોતાં રહ્યા'તાં એ,
ને અમે પણ મૌન પાસે કામ લઈ બેઠા.

- ચિંતન શેલત, સૌરભ પંડ્યા, તાહા મન્સૂરી