શબ્દોની માયા

પળને છળથી વળ વાળીને પણ ક્યાં કળ વળશે?
બળને દળથી સંભાળીને પણ ક્યાં જળ બળશે?
બધ્ધી શબ્દોની માયા છે, શબ્દો સ્ફોટક છે,
કળને હળથી ટીંગાડીને ખેતરમાં એ ફળશે.
મળતું હો તે લઇલે, નકર એ પણ નહીં મળે,
મળવાનું બધ્ધું ય જોકે અંતે તો મળ મળશે.
પાત્ર છે શરીર 'ને આત્મા અમૃત છે.
લાખ યત્ન કરોને તોય આખર તો એ ગળશે.
સાગર છે દેવલીયો મારો, આપણ સૌ નદીયારું,
આજે નહીં તો કાલે બધ્ધી એમાં જઈને ભળશે.
રળી રળીને બધ્ધું અહીનું રળેથી શું થાય,
ત્યાંની મુદ્રા સત્કર્મો છે,એને કોણ રળશે?
                         --ફિરોઝ કાઝી