એ રાતને જરા કહી દો, આ ગુમાસ્તાની આ હદ છે.
ભડકે બળતા સિતારાની જરા-સી મદદ છે.
કંઈ કેટલુંય કર્યા પછી હું અંધકારથી ઘેરાયો છું.
રક્તથી સિંચ્યો તો તે મને, હું ક્યાં તારો પરાયો છું?
કાલે સવારે સુરજ ઉગશે ને આમ આપણે ઉઘાડા પડી જાશું.
તું શાંત બની આથમી જઈશ, હું રઘવાયો બની દોડી જાશું.
કંઈક કેટલેય દૂર શૂન્યતાથી ઘેરાયો હશે શૂન્યવત,
તું ચાંદ બની પાછો આવજે, હું પડછાયો બની રેલાઈ જાશું. - શૂન્યવત
No comments:
Post a Comment