no title

પાંદડું કંઈક સંચારેથી હલ્યું ને
એક આંખની કોરેથી અશ્રુ બિન્દુ ખર્યું

નીરવતાની ગોદમાં કંઈક ભુલી જવાની શોધમાં
તાજી થઈ યાદો જરા સરખું સળવળ્યું

સરનામાની શોધમાં પહોંચ્યો હું અંગત વાટ પર
નીકળ્યો હતો એ વન-વે એટલે મારે રોકાવું પડ્યું

ઉંબરના દ્વારે ઊભિ હોઇશ એમ માનવાને કારણ નહોતું
વિચાર માત્રે ગૂઢ મંથનમાંથી પ્રેરક બળ ઉદભવ્યું

મિલનની એ ક્ષણો તો હજી મને યાદ છે બસ ભુલી ન શક્યો
એટલે જ તો એ ઠહેરાવે મારે મુકામ થઈ રહેવું પડ્યું.

-----------shoonyavat